Home » Hoe een tussenjaar mijn leven veranderde

HALLO

 

Chronische hoofdpijn, vage kwaaltjes, slecht slapen maar vooral die ontastbare kriebel daar ergens in mijn onderbuik. Dit waren dingen die mijn leven typeerde ongeveer een jaartje geleden. Ik was 17 toen ik begon met studeren, had daarvoor mijn HAVO-diploma cum laude behaald en rolde zo de studie bedrijfskunde in. Waarom ik daarvoor had gekozen? Ik was er goed in. Theorie stampen, verslagen schrijven, 8'en halen en problemen oplossen. Prima studie dacht ik zo. En dat was het ook. De studie was prima. Maar ik veranderde langzaam in een persoon die ver onder 'prima' getypeerd kon worden. Mijn perfectionisme nam me over, ik zat tijdens niet-tentamenperiodes alsnog 8 uur in de bieb, maar hé ik haalde toch goede cijfers? Leraren waren blij dat ik het klasse gemiddelde omhooghaalde. Groepsgenootjes blij dat ik no matter what toch wat capabels van de verslagen maakte en ik? Ik was blij als ik een 9 had gehaald, voor 5 minuutjes dan.

 

Het jaar vorderde en het werd kutter. De cijfers niet hoor, want die waren consequent een 8 gemiddeld, maar mijn innerlijke vuurtje doofde. Ik was ongelukkig. 18 Jaar jong en ongelukkig. Er hoefde maar een vork te vallen en de tranen stroomde al over mijn wangen. Ik was op. Ik moest opladen en het plan was om dat tijdens ons jaarlijkse kampeerweekendje te doen met Pinksteren. Drie dagen slapen, buiten rond huppelen en mijn toenmalige verkering wat ontspannen aandacht geven. Maar deze drie dagen waren zo voorbij, en de stress schoot volledig door mijn gehele lichaam. Die ontastbare kriebel was er meer dan ooit op de terugweg naar huis. Ik was chagrijnig, kortaf, ik was gewoon puur kut voor mijn omgeving. "Astrid, serieus, waarom neem je geen tussenjaar? Je haalt je propedeuse toch wel, volgens mij kan dat gewoon." gaf mijn broer als stille hint vanuit de chauffeursplek. Kaboem, daar begon het innerlijke vlammetje weer een beetje te vlammen.

 

En of die vlam is gaan vlammen! Volgens mij bevindt zich een kampvuur ergens in mijn lichaam. Ik gooide mijn leven 180 graden om. Ik stopte met mijn studie, stopte met voetbal, mijn verkering ging (helaas) uit, na de zomer stopte ik met werken in de woonplaats van mijn ouders en ik begon een nieuw leven in Utrecht. Nam eerst drie weken vrij, waarin ik een te gekke tijd had met een liefde, begon met werken bij TivoliVredenburg, vrijwilligerswerk deed, een column schreef en mijn eigen website begon. Daarnaast ging ik spelen, fietstochtjes maken, optredens bezoeken, heel veel biertjes drinken, gedichtjes schrijven, miljoenen analoge foto's maken, bij de Bijenkorf afwassen, burgers flippen in Amstelveen, oppassen op twee doerakken, feestjes vieren, mijn rijbewijs halen en heb ik ontelbaar veel mooie mensen ontmoet. En ik ben op zijn zachts gezegd; fucking blij! Natuurlijk, er komen andere dingen om de hoek kijken zoals financiële stress en het drukke, werkende leven, maar die wegen nog niet eens een klein beetje op tegen de stress die de studie bedrijfskunde mij gaf. Op de planning staat nog een reis naar Peru, waar ik al mijn verdiende ekkies weer kan uitgeven, en weer beginnen aan een studie. Een studie die mijn vlammetje laat branden, een studie die mijn vlammetje uitbreidt tot een vuurkorf. Guys, studeren hoeft niet alleen maar leuk te zijn, maar vooral niet alleen maar kut. Word alsjeblieft gelukkig. Het is te gek, echt.

Reactie plaatsen

Reacties

Carlala
2 jaar geleden

Geweldig , hoop dat er veel mensen van leren 💋