Home » Een gezond perspectief

EEN GEZOND PERSPECTIEF

'Een gezonde geest' van Hans van Maanen gaat over de berichtgeving van wetenschappelijke onderzoeken. Vaak wordt er gezegd dat er een verband is tussen x en y, maar wanneer je hierop inzoomt dan blijkt dat verband zó minimaal te zijn, dat er eigenlijk geen verband is. Of het onderzoek is niet juist uitgevoerd, of de onderzoeksgroep blijkt te klein, of… naja, er zijn nog genoeg fouten die worden gemaakt. De frustratie van Hans van Maanen ligt vooral bij de journalistiek. Kranten nemen in zijn ogen alles klakkeloos over, zonder zelf te onderzoeken wat de resultaten van een onderzoek eigenlijk zeggen. Kranten gaan tegenwoordig voor nieuws wat de lezer vermaakt, in plaats van informeert. Een artikel wordt nou eenmaal goed gelezen als blijkt dat je van chocolade langer leeft.

 

Ondanks dat dit boek voornamelijk bestaat uit wetenschappelijke informatie, heeft het mij veel bijgebracht over journalistiek. Wat ik in mijn eerdere blog 'de glazen deur' ook al benadrukte: het vinden van een niche is belangrijk, komt hier duidelijk naar voren. Wetenschap is een vak apart, een knap staaltje werk en erg ingewikkeld. Als journalist is het lastig om de materie te snappen en vooral om het in een perspectief te zetten. Want waren al de onderzoekskosten het waard? En is het verband tussen x en y wel benoemingswaardig? Zoals Hans van Maanen zegt in zijn boek: 'Als je geen zin hebt om het behoorlijk uit te leggen, dan zet je het toch gewoon niet in de krant?' Het gevaar van wetenschapsjournalistiek ligt bij de complexiteit van de onderzoeken, het is verleidelijk om met jargon te gooien en daardoor het nieuws ontoegankelijk te schrijven. Maar dat een niche vinden belangrijk is, daar ben ik me door het lezen van dit boek een stukje bewuster van geworden. Want journalistiek is niet alleen het klakkeloos overnemen van persberichten. Als journalist voeg je iets toe: een perspectief.

 

In het boek noemt Hans van Maanen ook nog de rol van de krant en het internet. '[.] Dat is het verschil tussen internetsites en kranten - onkritische doorgeefluiken zijn er genoeg, kranten die berichten eerst even tegen het licht houden veel te weinig. Het gevecht met internet is heus zo moeilijk niet.' Het boek is uitgebracht in 2007, toen sociale media nog niet zo'n grote rol in ons leven speelde. Dat tegenwoordig het gevecht met het internet de moeilijkste is, konden we toen nog niet bedenken. Mijn vraag aan Hans van Maanen: hoe kan het internet ingezet worden als kritisch doorgeefluik?

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.