Home » Democratische dictatuur

DEMOCRATISCHE DICTATUUR

In het boek Het zijn net mensen van Joris Luyendijk¹ wordt duidelijk hoe moeilijk het is om in het Midden-Oosten journalistiek te bedrijven. Zo wordt over de dictatuur die daar heerst bericht gegeven door westerse journalisten alsof het een democratie is. Ook de 'regels' die verbonden zijn aan de journalistiek gecombineerd met de heersende dictatuur, zorgen ervoor dat het moeilijk is om de situatie daar over te brengen in het Westen. Joris Luyendijk zag dingen die hij graag zou willen laten zien aan de wereld. Het ontbreken van harde cijfers, de angst van burgers om hun mening op televisie te delen en de kennis (of juist het gebrek eraan) van de PR-afdeling in een land zorgde ervoor dat hij zijn beeld niet naar waarheid kon vertalen naar ons beeld.

 

Het lezen van dit boek heeft me kritischer gemaakt. Tijdens het kijken van het nieuws popt de vraag: 'Is het beeld wat ik nu zie, ook echt hetgeen wat er is gebeurd?' vaker op. Maar ook bij het schrijven van teksten denk ik nu na over de kleur die mijn tekst heeft. Natuurlijk kan ik teksten schrijven die leuk zijn om te lezen, maar schrijf ik ook de waarheid?

 

Verder kwam het inzicht dat je als journalist deels verantwoordelijk bent voor het wereldbeeld, dit terwijl de redactie vaak beslist waarover je schrijft. Je bepaalt dus niet wat de anderen zien, maar bent er wel degelijk verantwoordelijk voor. Als jij degene bent die ziet dat er veel corruptie is in een land en de redactie denkt dat het niet goed gelezen zal worden, dan kiest de redactie er waarschijnlijk voor om het niet te plaatsen. Al helemaal in een tijd waar mensen online lezen wat zij interessant vinden. Een beeld wordt niet alleen maar gevormd door wat je wel publiceert, maar ook om wat je juist niet publiceert.

 

 'Een verhaal heeft meerdere kanten' wordt vaak gezegd. Na het lezen van het boek ben ik me hier meer bewust van geworden. In mijn carrière als journalist wil ik graag meerdere blikken op een verhaal bieden voor het publiek. Wil ik dit doen als correspondent in het Midden-Oosten? Nee, dit boekt maakt meer dan duidelijk hoe complex het daar is. Want is het eigenlijk nog nodig om een correspondent naar een dictatuur te sturen als gebruik van pr-machines hetzelfde resultaat op levert? Wat denkt u meneer Luyendijk?

 

1: Luyendijk, J. Het zijn net mensen, vierentwintigste druk 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.